'قُلْ هُوَ اللَّهُ أَحَدٌ' — ووایه، هغه الله دی، یو او یوازې.

'اللَّهُ الصَّمَدُ' — الله، تل پاتې ملجأ؛ هغه بې پروا دی، پداسې حال کې چې ټول په هغه پورې تړلي دي.

'لَمْ يَلِدْ وَلَمْ يُولَدْ' — هغه نه زیږوي او نه زیږول شوی.

'وَلَمْ يَكُنْ لَهُ كُفُوًا أَحَدٌ' — او د هغه سره هیڅوک برابر نه دی.

1. رګ وید

2. سام وید

3. یجور وید

4. اتهروا وید

"نا تسیا پرتیما استي"

مانا: خدای بې تصويره او بې شکله دی.

هغه کسان چې خپله عقل او دانايي یې له لاسه ورکړې ده، د بېلابېلو خدایانو او دیویانو عبادت کوي.

ایکم برهما دویتیا ناستي، نیها ناستي کینچنا

مانا: خدای، پیدا کوونکی، یو دی او دوهم نشته. د هغه په شان بل هیڅوک نشته.

هغه یو دی؛ یوازې د هغه عبادت کوه.

یا ایتام دیوام ایکاوراتم ویدا

نا دویتیا نا تریتییاش چتورتهو ناپیوچیته

نا پنچامو نا شاشتهاه سپتامو ناپیوچیته

نا اشټامو نا ناومو داشامو ناپیوچیته

مانا: پیدا کوونکی یو دی. هغه یوازینی دی. نه دوهم، نه دریم، نه څلورم، نه پنځم، نه شپږم، نه اووم، نه اتم، نه نهم، او نه لسم خدای بلل کېدای شي. هغه څوک چې هغه د یو په توګه پوهېږي، هغه ته رسېږي. د یو خدای مفکوره د عاقلانو ده، په داسې حال کې چې د ډېرو خدایانو مفکوره د ناپوهانو ده.

"لا تشرک بالله" — د الله سره څوک مه شریکوئ (شرک مه کوئ).

"إِنَّ الشِّرْكَ لَظُلْمٌ عَظِيمٌ" — بېشکه شرک تر ټولو لوی ظلم دی.

"انڌم تمه پروهشانتي يه اسمڀوتيم اپاسته."

تاتو بھويا ايوه ته تمو يا يو سمڀوتيام رته.

معنی: هغه کسان تیاره ته ننوځي چې د طبیعي عناصرو (لکه اور، اوبه، هوا او داسې نورو) عبادت کوي.

او هغه کسان چې د انسانانو جوړو شویو شیانو (لکه بتونو، میزو، چوکیو او داسې نورو) عبادت کوي په لا زیاتې تیارې کې غورځي.

هغه مادي خلک دي چې د نیمه خدایانو عبادت کوي؛ دوی د رښتیني خالق عبادت نه کوي.